Χρήματα υπάρχουν

του Βασίλη Κουφόπουλου

Η συνολική ετήσια διαφημιστική δαπάνη σύμφωνα με τους διαφημιζόμενους ανέρχεται σε 1,2 δισ. ευρώ. Και η ετήσια δαπάνη στην τηλεόραση, ανέρχεται περίπου στα 700 εκατ. ευρώ. Διαφημιστές και ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών εκτιμούν πως η πτώση στην τηλεόραση θα είναι της τάξης του 30%-40% δηλαδή από τα 700 εκατ. ευρώ στα 450 εκατ. ευρώ, ενώ διαπιστώθηκε σημαντική μείωση της δαπάνης στο τελευταία τρίμηνο του 2008

Το 2008 όμως ο ΑΝΤ1 πούλησε το σταθμού Nova Televizia στη Βουλγαρία στη Σκανδιναβική Modern Times Group προς 620 εκατ. ευρώ. Η δε NetMed NV πουλήθηκε από τον όμιλο Naspers στη Forthnet προς 490 εκατ. ευρώ, μεταβίβαση που έφερε στα ταμεία του Mega ,που είχε το 12,5% της εταιρείας, περίπου 53-54 εκατ. ευρώ. Επίσης το 2007 με την οριστική κατάργηση (5%) του ειδικού φόρου τηλεόρασης, είχε ως ευεργετικό αποτέλεσμα για τους σταθμούς εθνικής εμβέλειας , φέρνοντας επιπλέον 80 εκατ. ευρώ στην αγορά, τα οποία αποκόπηκαν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ο Δ. Κοντομηνάς πούλησε το 66,66% του Alpha στο RTL προς 125, εκατ. ευρώ Αυτά είναι τα επιπλέον κέρδη που διανεμήθηκαν στην αγορά

Τώρα ας δούμε τι πληρώνουν απευθείας οι πολίτες για τα ΜΜΕ. Μετά την αύξηση του ανταποδοτικού τέλους υπέρ της ΕΡΤ, το σταθερό έσοδο για την κρατική ραδιοτηλεόραση , ανήλθε για το 2008 σε 298,9 εκατ. ευρώ και αναλογικά για το 2007 σε 291 εκατ. ευρώ. Στο χώρο του Τύπου ως το 9μηνο του 2008 η Ένωση Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών εκτιμούσε πως η κρατική διαφημιστική δαπάνη έφτασε τα 54,7 εκατ. ευρώ, δηλαδή ήταν στο 16,09% της συνολικής έντυπης διαφήμισης. Οι ίδιοι οι εκδότες , στον ετήσιο απολογισμό τους, υπογράμμιζαν πως «το Κράτος αρνείται να δώσει στοιχεία για τα συνολικά ποσά που εκταμιεύει για κάθε διαφήμιση σε σύγκριση με τα ποσά που καταβλήθηκαν για τη διαφήμιση αυτή στα διαφημιστικά Μέσα, διότι όπως σημειώνουν «είμαστε βέβαιο ότι από τη σύγκριση αυτών των καταβολών θα προέκυπτε ότι το μεγαλύτερο μέρος της Κρατικής Διαφημιστικής δαπάνης εμφανίζεται να περιέρχεται στις διαφημιστικές εταιρείες.

Και είναι οι ίδιοι οι εκδότες που επικαλούμενοι υπόμνημα της Ένωσης Διαφημιστικών Εταιρειών Ελλάδος προς τον πρώην υπουργό Τύπου , Θ. Ρουσόπουλο, υποστηρίζουν πως «υπάρχουν ενδείξεις ότι η διακίνηση του λεγόμενου <<μαύρου χρήματος> γίνεται και δια των διαφημιστικών εταιρειών». Πρόσφατα διαφημιστές και διαφημιζόμενοι σε συνέδριο τους υποστήριξαν πως τα ΜΜΕ έφεραν με τον τρόπο που παρουσίασαν το θέμα νωρίτερα την κρίση στην Ελλάδα. Όμως για μαύρο χρήμα στα ΜΜΕ μιλούν ο Στέφανος Μάνος και η «Καθημερινή» με αφορμή την παράταση για ακόμη 3 χρόνια του καθεστώτος που επιτρέπει στις επιχειρήσεις Τύπου να διαχειρίζονται το 2% επί του τζίρου τους χωρίς παραστατικά ακόμη και αν είναι ζημιογόνες. Οι απολύσεις για τους εργαζόμενους , τα κρυφά μπόνους για τους ίδιους.

Όλα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν πως δεν υπάρχουν επιχειρήσεις που κινδυνεύουν . Το αντίθετο . Τα κόλπα στους ισολογισμούς των επιχειρήσεων δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να φανερωθούν, αφού παρά τα τεράστια ποσά που άντλησαν οι επιχειρήσεις από το χρηματιστήριο, κινδυνεύουν σήμερα, από τις επιλογές του παρελθόντος και τον υψηλό δανεισμό. Δε, μια αλλαγή στο καθεστώς του αγγελιοσήμου που θα τους ανάγκαζε να καταβάλλουν εισφορές στους εργαζόμενους, θα ήταν ίσως και η «ταφόπλακά» τους.

«Σωσίβιο» όμως πάντοτε για τους ισχυρούς του Τύπου είναι τόσο η είσοδος διαφόρων νεοφερμένων στο χώρο που αγοράζουν ζημιογόνες επιχειρήσεις, όσο και η πατροπαράδοτη ελληνική διαπλοκή.



*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έκδοση της Συσπείρωσης "Ανοιχτή γραμμή"

Επαναπρόσληψη ή απεργία

Την επαναπρόσληψη της Αγγελική Γεωργοπούλου ζητούν ομόφωνα οι εργαζόμενοι στο «Κέρδος». Ο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των εργαζόμενων Tζώρτζης Ρούσσος σε επιστολή του προς τον πρόεδρο και τα μέλη του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ σημειώνει επίσης πως η συνέλευση των εργαζομένων ζητάει «να υπάρξει ρητή δέσμευση της εργοδοσίας ότι δεν θα υπάρξουν νέες απολύσεις εντός της εφημερίδας» αλλά και να ληφθεί «άμεση απόφαση για κλιμακούμενες απεργιακές κινητοποιήσεις με αφετηρία την προκήρυξη 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης έως ότου επιστρέψει η απολυθείσα συνάδελφος».

Δούλευαν ως και 20 ώρες τη μέρα, 7 μέρες τη βδομάδα

Στη Δικαιοσύνη αποφάσισαν να προσφύγουν εργαζόμενοι της εταιρίας παραγωγής Fremantle στο Λος Άντζελες, για να καταγγείλουν τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας. Πρώην και νυν υπάλληλοι της εταιρίας, η οποία έχει δημιουργήσει πολλά reality show όπως το American Idol, καταθέτουν αγωγή επειδή αναγκάστηκαν να δουλεύουν έως και 20 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, χωρίς να πληρώνονται υπερωρίες και χωρίς διάλειμμα για φαγητό ή ξεκούραση. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, η εταιρία δεν τους παρείχε ασφάλιση, ενώ τους υποχρέωνε να δηλώνουν ψεύτικη ώρα προσέλευσης και αναχώρησης, ώστε να μην γίνονται αντιληπτά τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας. Όλα αυτά αποτελούν παραβίαση της νομοθεσίας απασχόλησης της Καλιφόρνια. Φυσικά, κάποια στιγμή το ποτήρι ξεχείλισε και κάποιοι εργαζόμενοι αποφάσισαν να ξεσηκωθούν κατά αυτού του καθεστώτος δουλείας. Οι εκπρόσωποι της εταιρίας τηρούν σιγή ιχθύος. Και αν μιλούσαν τι θα μπορούσαν να πουν άλλωστε; (πηγή: media-industry.blogspot.com, Βασιλική Κοτζιά)

Αντίσταση τώρα

Ο κατ’ εξοχήν κλάδος της οικονομίας στην Ελλάδα που αξιοποιεί, αυτήν την εποχή, προσχηματικά τη διεθνή κρίση για να περικόψει θέσεις εργασίας και να πάρει πίσω εργασιακά δικαιώματα, είναι οι επιχειρήσεις Τύπου και ΜΜΕ. Και εξηγούμαι: οι «βιώσιμες», με αυστηρά λογιστικά κριτήρια, επιχειρήσεις Ενημέρωσης, πολύ πριν την οικονομική ύφεση, ήταν έτσι κι αλλιώς ελάχιστες. Τα πολλά λεφτά που έριχναν στον παράλογα πληθωρικό τομέα των ΜΜΕ διάφοροι μεγαλοεπιχειρηματίες, δεν αντιστοιχούσαν στην προσδοκία άμεσου κέρδους. Για άλλους
λόγους -λίγο πολύ γνωστούς- πραγματοποιούνταν και συνεχίζουν να πραγματοποιούνται «επενδύσεις» στην Ενημέρωση και την Ψυχαγωγία, με νέους πλέον εκατομμυριούχους «παίκτες» (λ.χ Αγγελόπουλοι, Λαυρεντιάδης, Ρέστης, Μαρινάκης, Γιαννίκος, κ.ά).

Η μεγάλη πτώση στις πωλήσεις των ημερήσιων κυρίως εφημερίδων ή η υποχώρηση της ακροαματικότητας των κλασικών ενημερωτικών ραδιοσταθμών λ.χ, δεν είναι ένα γεγονός σημερινό που συνδέεται με την οικονομική ανέχεια των πολιτών και την πτώση της διαφήμισης που υποτίθεται ότι τα στηρίζει, αλλά αποτελεί εξέλιξη που σχετίζεται με το περιεχόμενο τους, με ευρύτερους κοινωνικοπολιτικούς παράγοντες και ιδίως με την ραγδαία ανάπτυξη των ψηφιακών μέσων ενημέρωσης (Internet), την καθήλωση στην τηλεόραση όλο και περισσότερων πολιτών, την
ανάπτυξη «ψυχαγωγικών» ΜΜΕ, free press κ.λπ.

Ασφαλώς, λοιπόν, εκείνο που θα κριθεί το επόμενο διάστημα στον Τύπο και στα ΜΜΕ, όσο η οικονομική ύφεση θα αποδιοργανώνει βίαια την κοινωνία, είναι η ικανότητα και η δυνατότητα των συνδικαλιστικών οργανώσεων (δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικών) να οργανώσουν ένα σχέδιο ουσιαστικής αντίστασης στις προσχηματικές απολύσεις και στην αγριότερη υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων και της κοινωνικής ασφάλισης.

Η πρόβλεψη δεν μπορεί να είναι αισιόδοξη για δύο βασικούς λόγους:

· Οι ηγεσίες των Ενώσεων του Τύπου έχουν ήδη δοκιμαστεί τα προηγούμενα χρόνια της «ελαστικοποίησης» και της διαφθοράς στον κλάδο και έχουν αποτύχει τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα (λ.χ."συμβασιούχοι", "μπλοκάκια", αλλά και πολυθεσίες, αργομισθίες στην ΕΡΤ)

· Η ίδια η Ενημέρωση και συνεπώς και οι άνθρωποί της χάνουν σε μεγάλο βαθμό την όποια κοινωνική αποδοχή και αξιοπιστία τούς είχε απομείνει από τις «εύκολες» εποχές της οικονομικής «ανάπτυξης» –τότε που αυξανόταν ιλιγγιωδώς το ΑΕΠ, υποχωρούσε η αξία της εργασίας, κατέρρεε το κοινωνικό κράτος, αλλά μεγάλωναν οι πάσης φύσεως «φούσκες» και οι αθέατες μπίζνες της δημοσιογραφικής αριστοκρατίας.



Δημήτρης Τρίμης, δημοσιογράφος, μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ
(Από τη δεκαπενθήμερη εφημερίδα ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, 18/9/2009)

Δύο αποκαλυπτικές απολύσεις

Η επιστολή της απολυμένης Αφροδίτης Καραμήτσου

Αθήνα 12-3-09


Επειδή τις τελευταίες μέρες μετά την απομάκρυνση μου από την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» ορισμένοι επιχειρούν να αλλοιώσουν τα γεγονότα και να αμβλύνουν τις δυσμενείς εντυπώσεις που δημιούργησε η απομάκρυνση μου ενώ μόλις είχα γυρίσει από αναρρωτική άδεια διάρκειας 30 ημερών, θεωρώ υποχρέωση μου να ξεκαθαρίσω ότι:

-Δεν εργάζομαι σε κανέναν Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
-Είμαι άνεργη
-Δεν αποδέχτηκα το ενδεχόμενο επιστροφής μου στην εφημερίδα, βάσει των προτάσεων των συνδικαλιστικών μας εκπροσώπων, εξαιτίας των απαράδεκτων συνθηκών που επικρατούν σε αυτήν.
-Δεν είμαι «βολεμένη» στον δημόσιο ή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
-Η απομάκρυνσή μου ήταν προαποφασισμένη, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, καθώς την ημέρα που μου τέθηκε το θέμα από τη διεύθυνση της εφημερίδας είχε δοθεί παράλληλα εντολή στο λογιστήριο για την έκδοση της αποζημίωσής μου.
-Παρά το γεγονός ότι το θέμα επρόκειτο να ξανασυζητηθεί μετά από 10-15 ημέρες, μόλις τέσσερις ημέρες μετά την πρώτη κρούση προς εμένα, ειδοποιήθηκα ενώ βρισκόμουν στην ΓΑΔΑ για ρεπορτάζ να παραλάβω την αποζημίωσή μου με την υπόμνηση «κυρία μου για ποιον εργοδότη εργάζεστε… έχει λυθεί η συνεργασία μας!».
-Λίγες ώρες μετά ακυρώθηκε η κάρτα εισόδου μου στην επιχείρηση!!!!

Επειδή ορισμένοι θεωρούν ότι ο εργαζόμενος θα πρέπει να διαλέξει μεταξύ της απώλειας της προσωπικής αξιοπρέπειας του για τη διατήρηση της θέσης εργασίας του και του «βολέματος».
Επειδή ορισμένοι επιχειρούν να καλλιεργήσουν μια εργασιακή «ομερτά» βάσει της οποίας πολλά θα γίνονται και τίποτα δεν θα λέγεται.
Επειδή η λασπολογία είναι επικίνδυνη για όλους τους εργαζόμενους στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε, προκαλώ τους φορείς του σεναρίου σύμφωνα με το οποίο έχω διοριστεί και εργάζομαι σε Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης και «δεν έχω ανάγκη», να παραθέσουν επωνύμως τα σχετικά στοιχεία.

Σε διαφορετική περίπτωση επιφυλάσσομαι για τη χρήση παντός νομίμου δικαιώματός μου.


Αφροδίτη Καραμήτσου
πρώην εργαζόμενη στον Ελεύθερο Τύπο

*Η παρούσα επιστολή αναγνώστηκε χθες 12/3/2009 το απόγευμα κατά τη διάρκεια έκτακτης συνέλευσης των εργαζομένων στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος
ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ
Οι εργαζόμενοι του Ε.Τ- διοικητικοί, τεχνικοί και δημοσιογράφοι- καλούν την ιδιοκτησία και τη διοίκηση της εκδοτικής εταιρείας να αποσαφηνίσουν υπεύθυνα τα σχέδια για το παρόν και το μέλλον της εφημερίδας.
Επισημαίνουν ότι έχουν ήδη υποστεί μείωση των αποδοχών τους με την υλοποίηση προγράμματος εξυγίανσης, με περικοπές και περιστολή δραστηριοτήτων.
Προτείνουν ως διέξοδο στην οικονομική κρίση την αναπτυξιακή πορεία του Ε.Τ με στήριξη της εφημερίδας και των εργαζομένων της.
Απαιτούν να μη γίνει καμία απόλυση εργαζόμενου
Δεν διαφοροποιούν τον όρο της απόλυσης από αυτόν της απομάκρυνσης-αποχώρησης όπως έχει μεθοδευτεί μέχρι σήμερα
Καλούμε τα Διοικητικά Συμβούλια των τριών σωματείων του κλάδου μας να στηρίξουν δυναμικές κινητοποιήσεις με κάθε πρόσφορο τρόπο, με την προκήρυξη 24ωρων επαναλαμβανόμενων απεργιών για κάθε απομάκρυνση εργαζόμενου, μέχρι αυτή να ανακληθεί.

H επιστολή του Κωστή Γιούργου

Αγαπητοί συνάδελφοι

Η συναδελφική αλληλεγγύη σας, όπως συγκινητικά εκδηλώθηκε όταν, μετά τη διακοπή της έκδοσης των '7 Ημερών' της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, η εργοδοσία θέλησε να προχωρήσει σε απόλυση της συντακτικής ομάδας του κυριακάτικου ενθέτου, με υποχρεώνει σήμερα να σας ενημερώσω για την τελική έκβαση. Η απόλυση του συναδέλφου Κωστή Λιόντη τον περασμένο Οκτώβριο ακολούθησε την απόλυση, το 2006, της συναδέλφου Ελευθερίας Τράιου. Προχθές, 27 Φεβρουαρίου, κοινοποιήθηκε καταγγελία της σύμβασης και σε μένα. Αυτό που είχε ξεκινήσει ως αστραπιαία απόπειρα απαλλαγής του μισθολογίου από τους συντελεστές ενός ενθέτου που για πάνω από 15 χρόνια συνέβαλλε στο κύρος της κυριακάτικης ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ολοκληρώθηκε ως επιχείρηση διάβρωσης σε αργή κίνηση.

Μας είχε ζητηθεί, από τον συνάδελφο Λιόντη κι εμένα, να μεταφέρουμε την πείρα των '7 ΗΜΕΡΩΝ' στον Explorer, ένα παράλληλο θυγατρικό εκδοτικό εγχείρημα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Αποδέχθηκα, εφόσον ικανοποιήθηκε ο όρος ότι η μετακίνησή μου δεν θα άλλαζε τίποτα στη σχέση μου με την εφημερίδα. Η γραπτή διαβεβαίωση που μου δόθηκε, όριζε καθαρά ότι μισθολογικά, ασφαλιστικά, ιεραρχικά, κ.λπ., παρέμενα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ, και ότι μετά την ολοκλήρωση του εκδοτικού εκείνου προγράμματος, ή άλλως πώς, θα επέστρεφα, χωρίς άλλο, για να συνεχίσω στην
εφημερίδα. Θα ήταν αφέλεια να ισχυριστώ ότι δεν περίμενα τι θα γινόταν, αργά ή γρήγορα. Η απόλυση δεν με εξέπληξε. Είναι βέβαια αναιτιολόγητη, αλλά αυτό προφανώς λίγο μετράει, αφού, απ' ό,τι φαίνεται, η επάρκεια και η ευσυνειδησία δεν έχουν ελπίδα στην αναμέτρησή τους με δείκτες, όπως η πτωτική τάση των κερδών, οι διακυμάνσεις στα διαφημιστικά έσοδα, οι ποικίλες συμμορφώσεις, κ.λπ. Αν νιώθει κανείς δυσάρεστα σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι γιατί αποχωρίζεται έναν τρόπο που αγάπησε και έναν τόπο κατοικημένο από συναδέλφους που
του ανταπέδιδαν ειλικρινά τα αισθήματα αναγνώρισης της δουλειάς και του ήθους τους. Αρνητικά συναισθήματα μου γέννησε σίγουρα η άρνηση της εφημερίδας να μετατεθεί χρονικά η καταγγελία της σύμβασης στο τέλος Ιουνίου, κάτι που θα είχε βελτιωτική επίδραση στη συνταξιοδοτική μου κατάσταση. Δεν δέχτηκαν. Ή μάλλον, για να λέω τα πράγματα με τ' όνομά τους -δικαίωμα που μου το δίνει η παρρησία του δικού μου ονόματος- την ευθύνη της απόρριψης ανέλαβε ο κ. Χρήστος Αγραφιώτης - που, επίσης, αρνήθηκε, ψυχρά και επανειλημμένα, να επικοινωνήσει ο ίδιος μαζί μου, μολονότι είναι η δική του υπογραφή που συνοδεύει τη γραπτή διαβεβαίωση που προανέφερα.

Και η κορωνίδα. Η γνωστοποίηση της καταγγελίας έγινε Παρασκευή απόγευμα, στο κατώφλι της τριήμερης αργίας της Καθαράς Δευτέρας. Τη συνόδευε η ρητή υπόμνηση ότι κάθε καθυστέρηση στην παραλαβή της θα είχε ως αυτόματο αποτέλεσμα να βρω την απόλυσή μου θυροκολλημένη το πρωί της Τρίτης στην πόρτα του σπιτιού μου. Παραδέχομαι ότι, στο σημείο αυτό, μειονεκτώ. Εκείνος γνωρίζει τη διεύθυνση του σπιτιού μου, εγώ αγνοώ τη δική του. Μικρό το κακό. Στα σχεδόν δώδεκα χρόνια μου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, αλλά και στα υπόλοιπα είκοσι και πλέον στοεπάγγελμα, δεν είχα αυταπάτες ότι, πουλώντας τον χρόνο μου για να εισπράξω επιβίωση, το έκανα σε έναν ιδανικό κόσμο 'κοινωνικών εταίρων'. Το αντίθετο. Απατήθηκα όμως, και πρέπει να το παραδεχτώ, όταν περίμενα στοιχειώδη γενναιοφροσύνη και ευθύτητα.

Συνάδελφοι, μέχρι προχθές συναντιόμασταν στους διαδρόμους και στα γραφεία του 4ου ορόφου και στο κυλικείο στον 5ο. Τώρα θα συναντιόμαστε μόνο στο δρόμο ίσως. Καλή αντάμωση στους δρόμους, λοιπόν.

Συναδερφικά Κωστής Γιούργος

Νίκος Μπιλίρης: "Αυξητική αξία πωλήσεων" στον Τύπο

Αισιόδοξος για την πορεία των εφημερίδων εμφανίστηκε ο διευθύνων σύμβουλος του πρακτορείου διανομής Τύπου, "Άργος", Νίκος Μπιλίρης στο 3ο print media conference, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή:

"Διαπίστωση πρώτη : Οι πωλήσεις των εφημερίδων τα τελευταία χρόνια είναι σταθερές. Το 2007 πουλήθηκαν συνολικά 258 εκατομ. φύλλα, όσα σχεδόν το 2002 και το 2003. Μόνη εξαίρεση αποτελεί το έτος 2008, κατά τη διάρκεια του οποίου οι πωλήσεις έπεσαν στα 242 εκατομ. φύλλα – μια χρονιά όμως που ήταν ούτως ή άλλως προβληματική σε πάρα πολλά επίπεδα. Αλλά ακόμα κι έτσι σε όλη την τελευταία 7ετία παρατηρούμε συνολική πτώση πωλήσεων εφημερίδων κατά 15 εκατομ. φύλλα ή 5%, κάτι λιγότερο δηλαδή από 1% μ.ο., κάθε χρόνο.

Διαπίστωση δεύτερη: Τα περιοδικά στο ίδιο διάστημα παρουσιάζουν αύξηση πωλήσεων: από 78 εκατομ. τεύχη το 2002, σε 97 εκατομ. τεύχη το 2007 και μόνο το 2008 η αύξηση περιορίστηκε στα 86 εκατομ. τεύχη. Και πάλι όμως, οι πωλήσεις των περιοδικών παρουσιάζουν αύξηση 10% περίπου, μέσα στα τελευταία 7 χρόνια.


Διαπίστωση τρίτη: Με σχεδόν σταθερές πωλήσεις εφημερίδων και περιοδικών στο σύνολό τους από το 2002 μέχρι σήμερα και με ταυτόχρονη αύξηση του ποσού που δαπανά ο έλληνας για αγορά Τύπου κατά 55% μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα, δεν προκύπτει συμπέρασμα κρίσης, τουλάχιστον κυκλοφοριών και πάντως τουλάχιστον μέχρι πέρυσι.


Το γεγονός εξάλλου ότι η ελληνική αγορά είναι από τις λίγες, στον αναπτυγμένο κόσμο, που παρουσιάζουν αυξητική αξία πωλήσεων είναι αδιάψευστος μάρτυς αυτής της δυναμικότητας του ελληνικού εκδοτικού τοπίου.

Το 2008 ήταν μια δύσκολη χρονιά και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν γνωρίζουμε το βάθος της τρέχουσας οικονομικής κρίσης με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να συνεκτιμήσουμε τις συνέπειές της στον κλάδο μας.

Υπάρχουν ασφαλώς επιμέρους κλάδοι του Τύπου όπου παρουσιάζονται ορισμένες διακυμάνσεις, γεγονός φυσιολογικό όταν αλλάζουν οι συνθήκες της αγοράς και κυρίως οι τάσεις του κοινού. Ωστόσο, από πουθενά δεν προκύπτει ότι οι αναγνώστες δεν εκτιμούν και δεν αγαπούν τον Τύπο, ή πολύ περισσότερο ότι τον εγκαταλείπουν. Οι αναγνώστες είναι εδώ και αξιοσημείωτη είναι, εν προκειμένω, η εφευρετικότητα και ανταγωνιστικότητα της ελληνικής εκδοτικής κοινότητας, που κατορθώνει να προσαρμόζεται άμεσα και με επιτυχία στις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις του κοινού, προσφέροντας διαρκώς νέα ελκυστικά προϊόντα.

Όσοι παρακολουθούμε το διεθνή Τύπο, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ελληνικά περιοδικά, τα οποία συγκρινόμενα με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά, δεν έχουν τίποτα σχεδόν να ζηλέψουν και σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν ακόμα υψηλότερα standard από αυτά. Ταυτόχρονα διαθέτουμε εφημερίδες οι οποίες συνδυάζουν υψηλή ποιότητα και κύρος, με υψηλή κυκλοφορία – φαινόμενο μάλλον σπάνιο στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμα και σήμερα άλλωστε η εφημερίδα αποτελεί το κύριο μέσο παραγωγής ειδήσεων και την κύρια πηγή της έγκυρης πληροφόρησης του κοινού.

Το μήνυμα μπορεί να είναι ότι, ο ελληνικός Τύπος διαθέτει ισχυρά μέσα επικοινωνίας τα οποία συνιστούν διαχρονικά ένα πολύ αποδοτικό διαφημιστικό όχημα για προϊόντα και υπηρεσίες"

Βαθαίνει η κρίση και στα ΜΜΕ

Από την έκδοση του ΙΟΜ ,"Ενδιάμεσα"

Εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης πολλές είναι οι απαισιόδοξες προβλέψεις για το μέλλον των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, οι οποίες ενισχύονται από τα γεγονότα. Με τα έσοδα να πέφτουν και χιλιάδες ανθρώπους να χάνουν την δουλειά τους, γεγονός είναι ότι το 2009 θα αποτελέσει ένα δύσκολο έτος στο οποίο τα Mέσα αγωνίζονται για το βασικό• δηλαδή να επιβιώσουν. Οι εφημερίδες περνούν τη μεγαλύτερη κρίση κυρίως στην Β.Αμερική και στην Δ.Ευρώπη και για πολλές δεν μένει άλλος δρόμος από τη χρεοκοπία. Τις προηγούμενες ημέρες στις ΗΠΑ άλλη μια εφημερίδα, η Star Tribune της Μινεάπολης, έκανε αίτηση για χρήση των προστατευτικών διατάξεων του πτωχευτικού δικαίου, αναζητώντας τρόπους να διευθετήσει τα χρέη της.

Υπάρχουν βέβαια και οι …καλύτερες περιπτώσεις, όπου οι εταιρείες προβαίνουν μόνο σε απολύσεις ή περικοπές μισθών. Για παράδειγμα η Gannet Company, ιδιοκτήτρια 85 ημερησίων εφημερίδων στις ΗΠΑ, αφού απέλυσε περισσότερα από 1.000 άτομα το Δεκέμβρη, προτείνει τώρα στους εργαζόμενους να πάρουν μερικές εβδομάδες άδεια άνευ αποδοχών με στόχο τη μείωση των δαπανών και προκειμένου να μην χρειαστούν περαιτέρω απολύσεις. Παράλληλα, η ναυαρχίδα της εταιρείας, η USA Today, ενημέρωσε για πάγωμα μισθών όλων των εργαζομένων το 2009. Επίσης η εφημερίδα ανακοίνωσε ότι διακόπτει τη διεθνή έκδοσή της από τις 6 Φεβρουαρίου και πως αναζητά εταίρους από την Ευρώπη και την Ν.Αμερική προκειμένου για να συνεχιστεί η κατά τόπους έκδοση. Σε περίπτωση που επιτευχθεί μία τέτοια συμφωνία, η USA Today θα παρέχει τα άρθρα, τις φωτογραφίες και το λοιπό περιεχόμενο, η εκτύπωση όμως και η διαφήμιση θα γίνονται τοπικά από τους εταίρους. Περικοπές προσωπικού συζητά ακόμη και η Financial Times, η οποία ήδη στο τέλος του 2008 είχε κάνει έκκληση στους εργαζομένους για οικιοθελείς αποχωρήσεις. Παρόλο που κάποιοι προσφέρθηκαν να εγκαταλείψουν την εργασία τους ο αριθμός αυτός δεν είναι επαρκής, δεδομένου ότι πρέπει να φύγουν περίπου 80 άτομα, μεταξύ των οποίων και 20 δημοσιογράφοι.

Αν και οι εφημερίδες είναι εκείνες που χαροπαλεύουν, η τηλεόραση –δημόσια και ιδιωτική- έχει επίσης να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα. Το παράδειγμα των δημόσιων τηλεοράσεων της Αυστρίας (ORF) και της φλαμανδικής κοινότητας του Βελγίου (VRT), που αναγκάστηκαν πρόσφατα να προβούν σε περικοπές προσωπικού για εξασφάλιση πόρων, είναι χαρακτηριστικό. Επιπλέον, σημαντικά ιδιωτικά τηλεοπτικά δίκτυα αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης, όπως συμβαίνει τώρα στη Γαλλία, όπου τα μεγαλύτερα κανάλια της χώρας ζητούν βοήθεια από το κράτος.

Κερδισμένο στη μάχη επιβίωσης των ΜΜΕ φαίνεται να είναι, επί του παρόντος, το διαδίκτυο. Οι ειδησεογραφικές σελίδες, προσφέρουν πληθώρα ειδήσεων, απόψεων και πληροφοριών και, το σημαντικότερο, είναι δωρεάν! Πρόκειται για έναν πολύ ισχυρό πόλο έλξης για τους πολίτες που, αντιμετωπίζοντας πλέον δυσκολίες με το καθημερινό κόστος της ζωής τους, ψάχνουν φθηνές λύσεις για την πληροφόρησή τους. Σε επιχειρηματικό επίπεδο το ίντερνετ συμφέρει γιατί, όπως είναι ευνόητο, έχει πολύ χαμηλότερο κόστος, Ωστόσο υπάρχουν βάσιμες επιφυλάξεις για την ποιότητα του περιεχομένου που προσφέρουν τα διαδικτυακά μέσα. Σε ό,τι αφορά τα παραδοσιακά μέσα, αυτά απαντούν κάνοντας περικοπές στο περιεχόμενό τους -όσο αυτό είναι δυνατόν- υιοθετώντας το «less is more».

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο για τα ΜΜΕ. Με πολλαπλές εξαγορές, χρεοκοπίες και μαζικές απολύσεις το τοπίο, όταν όλα θα έχουν τελειώσει, θα χρειάζεται πάλι χαρτογράφηση.
Πηγές: www.followthemedia.com, www.ejc.com, www.iht.com/